Loslaten, hoe werkt dat eigenlijk?

Hoe vaak heb je het al te horen gekregen als advies? ‘Joh, laat toch los en ga verder met je leven.’ Je weet het en elke keer als je eraan denkt, dan weet je dat je moet ophouden om het vast te houden. Maar hoe doe je dat dan?

Het gaat maar niet weg

Juist bij elke keer die gedachte: ik MOET het loslaten, wordt het alleen maar erger. Want door het ‘moeten’ krijg je verzet en weerstand. Als ik nu tegen je zeg: denk de volgende 5 minuten niet aan een roze olifant. Kijk eens wat er dan gebeurt. Hoogstwaarschijnlijk plopt de roze olifant verschillende keren op in je hoofd. Zo zie je hoe moeilijk het is als je elke keer denkt: het moet uit mijn gedachte zodat ik het kan loslaten. Het komt dan juist veel vaker terug en je gaat er steeds meer over piekeren. Hierdoor hou je het dus zelfs nog langer vast. Vervolgens kun je bijna nergens anders meer aandenken en kan het zelfs zo erg worden dat het je gaat verstikken. Dus tussen weten hoe het moet en het doen zit wel een uitdaging. Het is allemaal zo makkelijk om te lezen en of te horen.

Loslaten in 3 stappen

Het loslaten is de laatste stap en eigenlijk ook de makkelijkste. Nu hoor ik je denken, ja ja de makkelijkste stap, echt niet!
Als eerste moet je accepteren. Dat is stap 1. Accepteren dat de situatie zo is als die nu is. Dat is een proces waar je doorheen moet. Ik geef een voorbeeld. Stel dat een situatie je heel veel verdriet doet, dan kun je heel sterk zijn en het aan de kant schuiven en gewoon doorgaan. Schouders eronder en door, vooral niet zeuren en geen tijd voor verdriet. Maar het verdriet wil gezien en gevoeld worden. Het wil eruit en naar buiten. Er wordt intern heel hard geroepen: help, help! Maar je stopt het weg, je stopt je oren dicht om het maar niet te hoeven horen (en te voelen). Zo lang je dat doet, hou je het vast. En dat kan op den duur klachten veroorzaken. Denk aan spanning, somberheid, piekeren, lusteloos en negatieve gedachten krijgen de overhand. Als je accepteert dat het er is, dat verdriet, dan heb je de eerste stap gezet.

Ruimte maken

Ken je dat gevoel dat je verdriet zo erg aanwezig is en je wil huilen? Als je het vasthoudt en wegstopt voelt het als een krop in je keel of dat je keel wordt dicht geknepen. Heb je verdriet, dan zit dat dus ergens bijvoorbeeld in je buik, keel of borstgebied. Je kunt dit ervaren als een druk, misselijk, benauwd gevoel of spanning. Laat de pijn gewoon zijn, je hoeft het niet te veranderen (dat was stap 1) maar geef het de ruimte. Dat ruimte geven is stap 2.
Ben je bang om dit te doen? Door in je angst te blijven en het uit te stellen, blijf je het vasthouden. Geef wat je voelt de ruimte. Laat je tranen vloeien als je voelt dat je dat wil. Kijk eens hoe je je dan daarna voelt. Misschien opgelucht, een stukje vrijheid, minder spanning in je lijf? Als je toestaat te voelen wat je voelt en het laat gaan, maak je ruimte in jezelf.

En zo laat het je los

Als je het verdriet elke keer als het weer opkomt de ruimte geeft in plaats van het weg te stoppen, dan zul je zien dat het steeds minder aanwezig zal zijn. Je accepteert de situatie, laat het gaan en uiteindelijk zul je het loslaten. Met  rust laten. En dat is precies wat loslaten is, niet wegstoppen maar accepteren, ruimte geven en met rust laten. Dat steeds blijven herhalen, zolang het nodig is, is stap 3.

Je krijgt weer rust in je hoofd, bent positief, meer energie en je voelt je gelukkiger. Een goede start van 2021!


P.S. Weet jij ook precies hoe je moet loslaten, maar vind je het lastig om te doen? Bij de LeefOptimaal training leer je hoe je dit doet in de praktijk.

Samen gaan we dit aanpakken en zul je zien dat jij ook kunt loslaten! Meer weten of je aanmelden kan hier:

Wacht niet te lang, want er is beperkt plek.